Joya Photos

Joya's Book


Reviews | Translations

مباحثه یک زن افغان علیه جنگ ایالات متحده امریکا

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by انترنیشنل سوشلست رویو Friday, 12 February 2010 20:12

ترقی خواهان و فعالین خط‌ های مختلف فکری، میتوانند یک ماخذ عالی و همچنان مایه الهام شگرف و حتی امید شان را در کتاب تازه منتشر شده‌ی ملالی جویا در‌یابند.

لچیدامیلیو (LICHI D’AMELIO)، انترنیشنل سوشلست رویو، شماره ۶۹، جنوری و فبروری ۲۰۱۰

چاپ انگلیسی کتاب ملالی جویا

وقتی سخن از افغانستان به میان می آید، مشکل است تصور کرد که هنوز کوچکترین نور امیدی در آنجا باقی مانده باشد. اگر سی سال گذشته را در نظر گیریم، نشانی از پایان دوران تجاوز، اشغال، جنگ، مصیبت و خیانت دیده نمی‌شود.

با فرا رسیدن هشتمین سال اشغال امریکا و ناتو و با اعلام بارک اوباما مبنی بر افزایش نیروهای امریکا، ترقی خواهان و فعالین خط‌ های مختلف فکری، میتوانند یک ماخذ عالی و همچنان مایه الهام شگرف و حتی امید شان را در کتاب تازه منتشر شده‌ی ملالی جویا در‌یابند.

جویا که بیشترین دوران طفولیت‌اش را در کمپ‌های مهاجرین ایران و پاکستان گذرانده است، شاید نام آشنا برای کسانی باشد که وقایع افغانستان را از ۲۰۰۵ بدینسو دنبال کرده اند.

در سال ۲۰۰۵ او طی یک کمپاین وسیع کاندید عضویت پارلمان افغانستان شد تا انتقادات صریحش را از جنگسالارانی که به کمک حامیان امریکایی شان، افغانستان را به خاک و خون یکسان ساختند، ابراز دارد.

ادامه مطلب

 

سیاستمدار افغان از آرزوهایش برای کشور، قهرمانانش و کنفرانس لندن سخن می گوید

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by مجله نیو ستیتسمن Monday, 08 February 2010 08:06

مصاحبه با ملالی جویا

مهدی حسن، مجله نیو ستیتسمن، ۲۹ جنوری ۲۰۱۰
مترجم: فریدون رسولی

Malalai Joya with her guard in Kabul - Jan.2010

چه خاطره از گذشته به یاد دارید؟

چهار روزه بودم که کودتای ۲۷ اپریل (۷ ثور) بوقوع پیوست و رژیم دست نشانده روسیه به قدرت رسید (در سال ۱۹۷۸). یکی از قدیمی ترین خاطره های من چسبیدن به پای مادرم هنگام تلاشی خانه ما توسط پولیس بود، که در جستجوی پدرم بودند. آنها تمام خانه را زیر و رو کردند تا مدارکی دریافت نمایند، روک های میز را پالیدند و حتی به پاره کردن دوشک ها و بالش های ما پرداختند.

آیا شما هنوز هم آرزوی بازگشت به پارلمان افغانستان را دارید؟

بلی، من برای تعلیق غیر قانونی خود به محکمه اعتراض کرده ام، اگر چه درین دو سال هیچ پیشرفتی صورت نگرفته است. دوسیه من توسط «اتحادیه بین الپارلمانی» نیز تعقیب می گردد، اما آنان نیز از وعده های میان تهی پارلمان افغانستان بیزار شده اند.

ادامه مطلب

 

انقلابی نازک صدای افغانستان: صدایی از پشت اتاق

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by لوموند دیپلماتیک Thursday, 04 February 2010 21:46

او منتقد بی‌پروا و صریح‌اللهجۀ بنیادگرایانی است که زنان مملکتش را مطیع خود می‌کنند. اکنون وی را در سطح بین‌المللی صدایی برای افغانستان مستقل می‌شناسند

نوشته Andrew Oxford، لوموند دیپلماتیک، دسامبر ٢٠٠٩
برگردان: نرمین براهنی و فریبرز فرشیم

Malalai Joya in NY University, Oct.19, 2009

ملالی جویا تنها ۳۲ سال دارد، ولی در تبعید بوده؛ یک پناهنده، معلم دختران در افغانستان دورۀ طالبان. ولی او اکنون جوان‌ترین عضو مجلس این کشور است، با این حال همچنان در حال گریز است و به مرگ تهدید می‌شود.

افغانستان کشوری است جوان که جدال ‌های کهنه آن را ویرانه کرده است. البته اشارۀ ما به دولت جدید که پس از حملۀ سال ۲۰۰۱ خلق شد (یا به جنگ‌های خشن بین ‌قبیله‌ای که تا هزارۀ کنونی ادامه یافته) نیست. جوانی این ملت یک حقیقت آماری است که در گزارش‌های سازمان ملل و بانک جهانی ثبت و سپس دفن شده است: ۶۰ در صد از این ملت زیر ۲۵ سال دارد و بسیاری نیز بیش از این عمر نمی‌کنند. (۱)

نزدیک به یک دهه از زمانی که نیروهای ناتو، به رهبری آمریکا، افغانستان را [ به اصطلاح] «آزاد» کردند، گذشته است. اما در قبال اشغال کشور، پرداخت بیلیون‌ها دلار کمک مالی و کشته شدن هزاران نظامی و غیرنظامی چیزی عاید آن نشده است. چندان صدایی از اکثریت جوان مملکت شنیده نمی‌شود. گفتگوهای سیاسی در کابل، آیندۀ این جوانان را نادیده می‌گیرد. این چیزی است که در تسلط افراد مظنون همیشگی، بوروکرات ‌های ریشو و مبلغان جنگ‌های کهنه قرار دارد.

ادامه مطلب

 

ملالی جویا و طاعون قومگرایی در افغانستان

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by استقلال Saturday, 19 December 2009 09:21

ملالی جویا به درستی خیانت روشنفکران قومگرا را برضد یکپارچگی افغانستان کمتر از خیانت امریکا و ایران و پاکستان ارزیابی نمیکند.

پسرلی سرور، استقلال، ۱۹ دسامبر ۲۰۰۹

Joya speech in Barcelona

تا کنون در باره ملالی جویا و نظرات و مواضع او فراوان نوشته اند چه نویسندگان داخلی و چه خارجی. بدون تردید نوشتن درباره "شجاع ترین زن افغانستان"، این "خروش خشم و نفرت مردم افغانستان علیه بنیادگرایان و اربابان خارجی آنان"، به قول جان پلجر "قهرمان زن افغانستان"، و کاندید نوم چامسکی برای نوبل صلح، هنوز ادامه خواهد یافت چرا که از ضرورتی تاریخی بر میخیزد. خون افغانستان از چنگال امریکا و متحدان اروپایی و بنیادگرایان مختلف فرو می‌چکد ولی یگانه صدای علنی، نافذ، پرشور، صریح و جهانی در این میان از ملالی جویاست که نه فقط سلطه‌طلبی امریکا و متحدان و موش و پشک بازی آنها با نوکران بنیادگرای شان را هدف قرار میدهد بلکه مبارزه برای نیل به استقلال و دموکراسی در افغانستان را از مبارزه‌ی قاطع با طالبان و "جبهه ملی" و خیانت پیشگان "ائتلاف شمال" و پرچمی و خلقی جدا ناپذیر میداند. به همین جهت، ملالی جویا بین جنبش های ضد جنگ و ترقیخواه در سراسر جهان از حیثیت و محبوبیت بی‌نظیری برخوردار است که به هر فرد آگاه و شرافتمند افغانستان دلگرمی و غرور میبخشد؛ و باز به همین جهت است که در معرض کین توزی و حملات رذیلانه‌ی بنیادگرایان و روشنفکران عملا چاکر بنیادگرایان و امریکا قرار دارد.

ادامه مطلب

 

به مناسبت ششمین سالروز ظهور ملالی جویا در لویه جرگه قانون اساسی

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by کابل پرس Thursday, 17 December 2009 05:27

از شش سال بدینسو ملالی جویا به مثابه خروش مردم «پابرهنه» افغان خواب جنایتکاران را نآرام ساخته است.

هاشم رستمی، کابل پرس، ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹

ملالی جویا در لویه جرگه قانون اساسی

در ماه دسامبر ۲۰۰۳ در زیر بال امریکا و متحدانش تمامی قاتلان و برباد دهندگان وطن ما زیر یک سقف جمع شده بودند تا در یک لویه جرگه مسخره و فرمایشی گویا برای افغانستان قانون اساسی بسازند. افرادی گرد هم آمده بودند که سالها مسبب رنج، قتل، غارت،‌ بربادی و سیهروزی مردم ما بوده و حال یکشبه زیر سایه «انکل سام» دموکرات شده و هرکدام میخواستند در لباس فرشته های صلح خود را بر مردم ما و جهان بقبولانند.

هر افغان باوجدان و دردمند با دیدن به بازی گرفته شدن مردم و وطن ما بوسیله مشتی عناصر خاین و جنایتکار در این لویه جرگه بدون تردید مالامال از خشم میشد، اما درین میان تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۳ بود که دختر جوانی از ولایت فراه که روزها برای بدست آوردن نوبت تلاش نموده بود، موقع یافت تا به پای مایکروفون رفته صدای دادخواهی ملتش را فریاد کند.

این دختر مبارز ملالی جویا بود که با سخنرانی دو دقیقه‌ای اش این روز را به نامش در اوراق تاریخ وطن ما رقم زد، بغض و کینه میلیونها تن از مردم رنجدیده ما را نمایندگی کرد و شجاعانه ماهیت خاینانه این لویه جرگه جنگسالاران و وطنفروشان را نه تنها در سطح کشور بلکه در سراسر جهان برملا ساخت. امروز وقتی سخن از لویه جرگه قانون اساسی به میان آید تنها چیزی به یادمانی از آن که در گوشها نجوا میکند ندای خروشان ملالی جویاست که گفت «... آزموده‌ را آزمودن‌ خطاست‌. به‌ نظر من‌ اینان بايد محاكمه‌ ملی‌ و بين‌المللی‌ شوند، اینان را مردم‌ ما اگر ببخشند، مردم‌ پابرهنه‌ افغان‌، تاريخ‌ هرگز نمی‌بخشد. اينها ثبت‌ تاريخ‌ كشور ما هستند.»

ادامه مطلب

 

ملالی جویا قامت بلندی بر اندیشۀ آزادی!

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by کابل پرس و افغان موج Thursday, 10 December 2009 04:21

کوشش دو چندان خانم عزیز بر اینست که پرده‌ای ضخیم به روی جنایات جهادی های بیمایه‌ای چون احمدشاه مسعود، سیاف، ربانی ، حکمتیار و مزاری و دوستم بکشد

نعمت الله ترکانی، کابل پرس، ۹ دسامبر ۲۰۰۹

درین هفته در سایت «خاوران» دو نوشتۀ پر از عقده و سرپا مبتذل به قلم فرشته حضرتی و جوانی به نام علی میثم نظری به نشر رسیده. این جوان میثم که خیال میشود از بچه خوانده های فوزیه کوفی است تا توانسته دشنام های بی مورد به ملالی جویا حواله نموده و گفته های بی سر و ته جنگسالاران جهادی را تکرار کرده و در نوشتۀ بی مایه اش چیز تازۀ ندارد. ولی خانم فرشته حضرتی گویا چیز تازۀ را بنام اندیشه فقیر ملالی جویا طرح نموده است که قابل بحث است.

خانم حضرتی اینرا قبول دارد که ملالی جویا نام شناخته شده‌ای در میان مردم افغانستان و رسانه های بین‌المللی دارد و به شهرت جهانی رسیده است. او همچنان اشاره‌ای دارد به لویه جرگه و سخنان ملالی جویا و خشم رهبران جهادی؛ و علت فروکش کردن خشم رهبران جهادی را به خواست زلمی خلیلزاد ارتباط داده است. فرشته جان اقرار میکند که اگر وساطت زلمی خلیلزاد نمیبود ملالی جویا حتی به موطن اصلی‌اش ولایت فراه هم نمیرسید یعنی که لزومن باید ترور و سر به نیست میشد چه رسد به اینکه از همین ولایت کاندید پارلمان و نمایندگی مردمش را در پارلمان بدست آورد.

ادامه مطلب

 

ملالِی جویا: زنی در میان جنگ سالاران

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by روشنگری Wednesday, 02 December 2009 23:06

ملالِی میگوید: یکبار دیگر آمریکا برای حفظ منافع استراتژیک خودش کشور ما را مورد سو استفاده قرار داده است

سارا نیکو، روشنگری، ۲۵ نوامبر ۲۰۰۹

ملالی جویا: زنی در بین جنگسالاران

بدون شک نام ملالِی جویا، زن جوانی از سرزمین جنگ زده افغانستان، با تاریخ معاصر مبارزه و مقاومت مردم دلیر افغانستان بر علیه بنیادگرایان اسلامی و بر علیه اشغالگران امپریالیستی، عجین شده است. "زنی در میان جنگ سالاران" اسم کتابی است که اخیراً توسط او به زبان انگلیسی نوشته شده و توسط انتشارات "اسکریبنر" به چاپ رسیده است. در روز اول نوامبر سال جاری نیز مراسمی برای معرفی این کتاب در شهر واشنگتن بر پا شد. آن چه در زیر آمده است توضیحات من در مورد نشست مذکور و هم چنین در مورد محتوای کتاب فوق الذکر می باشد.

در روز اول نوامبر فرصتی شد تا با ملالِی جویا در مراسمی که به مناسبت انتشار کتابش با نام "زنی در میان جنگ سالاران" در واشنگتن بر پا شده بود از نزدیک آشنا شوم. در این مراسم، اکثراً انسان های مترقی و مخالف جنگ و فعالین حقوق بشری آمریکایی شرکت داشتند. کسانی در آنجا حضور داشتند که خود سالهاست بر علیه تجاوز و جنگ خانمان برانداز آمریکا و ناتو در افغانستان و عراق به اشکال مختلف مبارزه کرده اند. با این که اکثر آنها با مضمون نشست آشنائی ذهنی داشتند اما واضح بود که جمعیت حاضر با دقت به سخنان ملالِی جویا گوش می دادند. به سخنان زن جوانی که درد های فراوانی که در سی سال گذشته بر افغانستان رفته و می رود را به زبان انگلیسی برای آن ها باز گو میکرد و گوشه هائی از ستم های وارده به مردم افغانستان را برای همه به تصویر می کشید.

ادامه مطلب

 

ملالی جویا؛ 'زنی در میان جنگسالاران'

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by بی بی سی فارسی Thursday, 26 November 2009 23:01

در غرب، صدای خانم جویا را به دلیل انتقاد از جنگسالاران در افغانستان، صدای مردم این کشور می دانند

بی بی سی فارسی، ۲۶ نوامبر ۲۰۰۹

جلد کتاب ملالی جویا خانم جویا به انتقاد از جنگسالاران در افغانستان شهرت دارد

ملالی جویا، از چهره های بحث برانگیز در افغانستان که با انتقاد از فرماندهان سابق این کشور در لویه جرگه قانون اساسی در سال ۲۰۰۳ به شهرت جهانی رسید، به تازگی در مورد زندگی خود در افغانستان کتاب نوشته است.

خانم جویا می گوید هدف از نوشتن این کتاب زیر عنوان "زنی در میان جنگسالاران"، نشان دادن سیمای سیاسی و نظامی افغانستان به کشورهای غربی است.

خانم جویا می گوید در این کتاب با حضور نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان به شدت مخالفت کرده و افغانستان را یک کشور اشغال شده دانسته است.

او می گوید: "ما تاریخ پر افتخاری داریم که هرگز اشغال را قبول نمی کند. باور دارم که مردم رنج کشیده ام در آینده نیز بر ضد اشغال می ایستند و درس خوبی به اشغالگرانی چون آمریکا و ناتو خواهند داد؛ چنانچه در گذشته به انگلیس و روسها داده بودند."

ادامه مطلب

 

لمبه یا لمــــــــــپه؟

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by افغان جرمن آنلاین Monday, 23 November 2009 04:06

در پاسخ به یکی از حمله کنندگان جبون به مبارزه و شخصیت ملالی جویا

مسعود فارانی، افغان جرمن آنلاین، ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹

در زمان بی برقی های گذشته که متاسفانه هنوز هم بشدت بحال خود باقیست از چراغی استفاده می کردیم که لمپه نام داشت. ظاهرا مأخوذ از کلمه لمپ خارجی. این لمپه چند عیب داشت و چند حسن. عیبش این بود که در آن تیل می ریختند و مطابق آنچه گوشش را تو (تاب) می دادند به نفع تو (تاب) دهنده روشنی می داد. اما حسنش این بود که هر چند نورش کم بود اما حداقل خود و ماهیت یا هویت خود را روشن می کرد. مثلا انسان می دانست که این وسیله چیست و چه هویت و قواره یی دارد؟

اما لمبه خانمی که ما با آن مواجه هستیم و یا شاید آقا، چنان خود را در چادری دلاق پیچیده که اگر به هر چیز شبیه باشد به لمبه شبیه نیست. لمبه در حجاب و چادری دلاق پنهان نمی شود. لمبه یا شعله آشکارترین و روشنترین هویت و ماهیت ممکن را دارد. ازین جهت برای اینکه به فردی که خود را در حجاب و چادری دلاق (نام مستعار) پنهان نموده نمی زیبد که نام لمبه بر خود گذارد، براین فرد بسیار که سخاوتمند باشیم همان نام لمپه را می توانیم ارزانی داریم. اما با این شرط که او حداقل به اندازه یک لمپه شهامت بخرج دهد و خود را معرفی دارد که کیست؟ تا ما بدانیم که با چه جنس و نوعی در جدال هستیم.

ادامه مطلب

 

مصاحبه رادیو پیام با ملالی جویا

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Written by رادیو پیام Sunday, 22 November 2009 14:25

از سی سال بدینسو مردم ما هم خنجر رژیم فاشیست ایران را از پشت احساس کرده اند

رادیو پیام، ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹

ادامه مطلب

 

Page 5 of 10