ملالی جویا «جایزه گوانگجو برای حقوق بشر» را بدست آورد

کمیته دفاع از ملالی جویا
۳۰ ثور ۱۳۸۵ - ۲۰ می ۲۰۰۶

جویا قبلا جایزه «ملالی میوند» و «زن سال ۲۰۰۴» (ایتالیا) را بدست آورده بود.

به تاریخ ۱۸ می ۲۰۰۶، «بنیاد یادبود از ۱۸ می»‌ در کوریای جنوبی، جایزه سالانه‌اش به نام «جایزه گوانگجو برای حقوق بشر» را به ملالی جویا اهدا نمود.

این جایزه از سال ۲۰۰۰ بدینسو بخاطر یادبود از قربانیان قیام قهرمانانه مردم کوریا برای آزادی و دموکراسی، که در شهر گوانگجو بوسیله حکام وقت در ۱۸ می ۱۹۸۰ به خون نشست، به افرادی داده میشود که بیشترین تلاش را برای تامین صلح، حقوق بشر و دموکراسی در کشورهایشان انجام داده اند. اولین برنده این جایزه آقای هنانا گوسمائو رهبر مقاومت مردم تیمور شرقی علیه نیروهای اندونیزیایی بود.

جایزه سال ۲۰۰۶ مشترکا به ملالی جویا و خانم انخانا نیلافاجت از فعالین حقوق بشر در تایلند تعلق گرفت. به هر یک از برندگان مدال طلایی، تقدیر نامه و ۲۵ هزار دالر تقدیم گردید.

در گردهمایی‌ایکه به این مناسبت در شهر گوانگجو منعقد گردید، متاسفانه جویا خود چون برای شرکت در سیمینار بین‌المللی در مادرید بسر میبرد نتوانست شرکت کند بنا یکی از همکارانش خانم بلقیس روشن به نمایندگی از وی جایزه را دریافت نمود. جویا پیامش را بصورت فلم ویدیویی ارسال داشته بود که در محفل پخش گردید و مورد استقبال گرم حاضرین قرار گرفت.

وی در پیامش ضمن شرح وضع جاری در افغانستان اظهار داشت:

«جایزه ای را که شما به من اعطا نمودید ارزش معنوی بزرگی را با خود حمل میکند، در واقع با دادن این جایزه به من شما از جنبش دموکراسی طلبانه و ضد بنیادگرایی مردم افغانستان به دفاع برخاسته اید. ازینرو من به نمایندگی از زنان و مردان آزادیخواه افغانستان تمنیات و سپاس عمیق به شما تقدیم میدارم.

جایزه شما برایم از ارزش خاصی برخوردار است، این جایزه مرا به صفحه درخشانی از تاریخ مردم کوریا برای رهایی، دموکراسی و عدالت، به جنبش قهرمانانه ۱۸ می در گوانگجو پیوند میدهد، جنبشی که همیشه برایم منبع الهام بوده است. با سپردن این جایزه، شما مرا بیشتر برمی انگیزید تا با همان عزم و استواری علیه دشمنان آزادی در کشور نگونبختم مقابله کنم که بوسیله مردم آزادیخواه کوریا در گوانگجو به نمایش گذاشته شد.

کشور من تحت تسلط امریکا هنوز هم سرزمین فاجعه هاست، ما هم به یک ۱۸ می در کشور خویش نیازمندیم. مردم کوریا با قیام بزرگ شان مثال درخشانی به آنانی به ارمغان آورند که برای دموکراسی و آزادی واقعی میرزمند. من از دریافت این جایزه احساس غرور میکنم، این جایزه یک مسئولیت عظیم دیگری را بر من میسپارد تا زندگیم را برای کسب ارزش هایی قربانی کنم که مردم کوریا برای بدست آوردن آن جنگیدند و هنوز هم میجنگند.

من به قربانیان خیزش گوانگجو احترام تقدیم نموده تعهد میسپارم که برای تحقق آرزوهای شگفت انگیز و انسانی شان در ظلمتکده افغانستان لحظه‌ای آرام نخواهم نشست.»